ساز دلم

    امشب سازم را چنان کوک کرده ام

   وچنان پر هياهو می نوازم ، که صدای سازم مرده را نيز زنده می کند  .

   میدانی ، برای من که مطرب بزم های شبانه هستم تا صبح نواختن که ملالی ندارد ،

   اما چه سود که در تمام طول اين جاده ، پشت هر پيچ ، پيچی است

   و نصيب تو از اين آواز خوش ، زمزمه های پيچ پيچی من می شود .

   سرانجام من هم از نشنيدن تو خسته می شوم ، خوابم می گيرد

   واز شدت خستگی با خودم پيمان هايی می بندم ،

   که صبح همه را به دست فراموشی در خاک باغچه مان چال ميکنم .

   دوباره می نوازم ، دوباره خسته می شوم و دوباره از شدت تمام شدن خوابم می برد .

   وباز تو پيمان می شکنی ومن اينبار خرد می کنم ،

    آری درست وسط حياط دلم سازم را خرد ميکنم.

   ولی لرزش دلم باز هم همان آهنگ قديمی را می نوازد ، اما اينبار بدون هيچ کوکی ،

  بدون هيچ کوکی ، هيچ ............................

/ 24 نظر / 38 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مرد کوچک

سلام.خيلی قشنگ نوشته بودی.ولی کاش سازتو خرد نميکردی.شايد کسی پيدا ميشد که صداشو بشنوه.

مهدی

سلام ژاله جان.خوبی خانوم؟؟؟؟منو ببخش دير خدمت رسيدم/تويی که خود مطرب بزم های شبانه هستی پس نبايد از بی توجهی ديگران هراسی به دل راه بدی/پس سعی کن اينبار فقط وفقط برای دلت بنوازی/مطمعنم که اينبار گوش فلک کر خواهد شد/پاينده باشی...

چراغ خاموش

شکستن ساز درون هم کوک می‌خواهد / در آن گوشه‌ی پيچيده اش!

وحید نجفی

من ناراحت نيستم ..ناراحت نيستم ...عصبانی ام عصبانی ...دوساعت در مورده شعرت نوشتم و آخر سر ارور داد ...باشه برا بعد ...سلام يعنی ....

صادق

و چه خوش است صدايی که از ساز بی سازی برآيد!

وحید نجفی

سلام...شاملو یه شعر داره به نام :شعری که زندگی ست ...در اون شاعران وشعر گذشته رو بر اون وا میداره که متعهد نبودن در مقابل جامعه شون ..البته گفته ی شاملو میتنه غلط هم باشه به فرض اینکه در زمان گذشته چنین دیدی نسبت به شعر نداشتن ...و شعر تو هم فقط تنهایی های دختریه که سکوت نمی تونه بکنه ...و آنقدر مجذوب و شیفته و شاید هم دل شکسته هست از معشوق و ... که از کودک همسایشون که سره بی شام رو بالش میزاره بی خبره ...وبازم بگم تو در هر شعرت به یه چیزی گیر میدی ..شعر قبلیت به خیال گیر داده بودی و این شعرت هم به ساز ...این اعصابه منو خورد میکنه به عنوان مخاطب .....و یه مسیله ی خیلی خیلی خیلی مهمتر اینکه هر کسی برا انجام هر کاری باید فوت وفن اون کارو بلد باشه ...پیشنهاد کتاب تازه هایی از بدیع و البته بدیع قدیم وبهت میدم ...البته بعید میدونم در سایتی بتونی اونو پیدا کنی ....خلاصه اینکه مواظب ترکیب سازی هات باش خیلی قدیمیه ..زبانت زبانه امروز نیست البته نباید منکر شد خیلی صمیمیه ...سلام یعنی خداحافظ

پیمان

زندگی بسیاری از ما این نواختن ساز است. راستی بلاگ من هم به روز شده. دوست داشتی سر بزن.